Ankara, niegdyś niewielka i niepozorna stolica, rozkwitła, stając się prawdziwie międzynarodowym miastem z nutą wyrafinowania, która przenika jej szerokie, wysadzane kawiarniami ulice. Nie opuszczając miasta, odwiedzający mogą dowiedzieć się wiele o starożytnej i współczesnej historii Turcji dzięki bogatym muzeom, fascynującym świątyniom, wioskom z epoki osmańskiej oraz imponującym mauzoleom.
Miasto posiada nieco rozdwojoną osobowość ze względu na swój gwałtowny rozwój po tym, jak w 1923 roku stało się stolicą Turcji. Wcześniej było to zaledwie nieliczne miasteczko znane głównie z produkcji angory. Pozostałości starego miasta wciąż przetrwały wokół cytadeli, będącej kamieniem węgielnym pierwotnej osady. Dziś jest to część Ankary, która najlepiej wynagradza bezcelowe spacery. Autentyczna atmosfera dawnego świata przenika brukowane uliczki, przy których stoją zniszczone drewniane domy i rezydencje z epoki osmańskiej, niedawno przywrócone do dawnej świetności. Choć pierwotne mury zostały wzniesione ponad 3000 lat temu przez Hetytów, te, które otaczają dzielnicę dzisiaj, zostały zbudowane w 859 roku przez cesarza Michała III. Mimo to stanowią imponujący widok, a spacer wzdłuż nich pozwala odwiedzającym poznać historię miasta.
Ak Kale, czyli Biała Twierdza, dominuje nad północnym krańcem cytadeli. Ze szczytu twierdzy odwiedzający mogą spoglądać na północno-wschodni kraniec miasta, gdzie w 74 r. p.n.e. Pompejusz pokonał Mitrydatesa Wielkiego w epickiej bitwie. Zrujnowana wieża po wschodniej stronie twierdzy oferuje również zachwycające widoki na miasto i okolice.
Najważniejszym starożytnym zabytkiem stolicy jest Świątynia Augusta i Romy, zbudowana między 25 a 20 r. p.n.e. Inskrypcja na zewnętrznym murze opowiada historię najbardziej imponujących czynów cesarza – świadectwo, które wyryto w każdej świątyni poświęconej mu w całym świecie rzymskim. Ta w Ankarze jest jedyną zachowaną i przetrwała konwersję świątyni na kościół chrześcijański, a później na medresę. Najbardziej czczony muzułmański święty w Ankarze, Bayram Veli, jest pochowany w grobowcu przy wejściu do świątyni.
Muzeum Cywilizacji Anatolijskich oferuje dodatkowe informacje na temat tych zabytków oraz historii Anatolii od epoki kamienia po epokę klasyczną. Wybitna kolekcja archeologiczna muzeum jest ułożona w porządku chronologicznym, a zwiedzanie wystaw przypomina podróż w czasie.
Warto również odwiedzić Muzeum Etnograficzne. Mieszczące się w okazałym budynku z białego marmuru muzeum zawiera imponującą kolekcję artefaktów z okresu Seldżuków, w tym dywany, przedmioty codziennego użytku, rzeźby w drewnie i meble.
Muzeum było pierwotnym miejscem spoczynku Mustafy Kemala Atatürka, przywódcy, który ukształtował nowoczesną Turcję, zanim jego ciało przeniesiono do Anit Kabir, jego własnego mauzoleum. Dwa kamienne lwy strzegą głównego wejścia, które prowadzi odwiedzających na bujny centralny dziedziniec. Dwie wieże poświęcone wolności i niepodległości sięgają nieba, a wewnątrz znajduje się kolekcja zdjęć szczegółowo opisujących budowę mauzoleum. Samo mauzoleum znajduje się na końcu centralnego dziedzińca, wyróżnione ogromnymi brązowymi drzwiami. Żołnierze pełnią wartę, ale odwiedzający są mile widziani, aby oddać hołd przywódcy.
Życie nocne w mieście koncentruje się wokół wyrafinowanych restauracji i kawiarni studenckich. W cieplejszych miesiącach ogródki kawiarniane rozlewają się na chodniki, a na dziedzińcach odbywają się improwizowane kluby z występami muzycznymi na żywo, w których grają lokalne zespoły. W chłodniejsze dni atmosfera rozgrzewa się w eleganckich salonach i tętniących życiem pubach, gdzie mieszkańcy i ekspatrianci gromadzą się, by delektować się wysokimi szklankami owocowego raki – lokalnego trunku, który jest równie słodki jak krajobraz Ankary.