Dzięki nieustannym wysiłkom Koreańskiej Partii Pracy, Pjongjang jest jedną z najbardziej niezwykłych stolic świata. Gęsta mgła często spowija miasto, nadając mu upiorny wygląd, który potęguje niezmienny krajobraz miejski. Przez dziesięciolecia Pjongjang był wizualnie definiowany przez niekończące się białe i szare bloki mieszkalne w stylu radzieckim, szerokie, puste ulice oraz ogromne pomniki wzniesione ku czci partii. To, co zaczęło się jako czysta karta dla dyktatury Kimów, zostało przekształcone w miasto zbudowane, by robić wrażenie. Tylko zatwierdzeni i uprzywilejowani obywatele mogą zamieszkiwać stolicę, a przewodnicy chętnie pokazują odwiedzającym kilka budzących podziw miejsc. Przewodnicy zazwyczaj wolą poruszać się po Pjongjangu samochodem, ale jeśli zdecydujesz się na spacer, dostrzeżesz mieszkańców grających muzykę, urządzających pikniki i relaksujących się w popołudniowym słońcu na wzgórzu Moran. Te widoki są nawet ważniejsze niż pomniki i murale, ponieważ przypominają odwiedzającym, że w mieście wciąż istnieje pewne pozory normalności, bez względu na to, jak bardzo Koreańska Partia Pracy stara się je stłumić.
Przewodnicy rozpoczynają każdą wycieczkę po mieście od Wielkiego Pomnika Mansudae, monumentalnego posągu Kim Ir Sena, odsłoniętego w 1972 roku z okazji jego 60. urodzin. To brązowe wyobrażenie jest epicentrum kultu Wielkiego Wodza, a odwiedzający szybko uczą się, z jaką powagą podchodzą do niego miejscowi. Każda osoba i grupa wycieczkowa musi złożyć kwiaty u stóp pomnika i ukłonić się po ich złożeniu. Jest to jedyny moment, w którym odwiedzający są zobowiązani do formalnego uznania Wielkiego Wodza, jednak przewodnicy będą kontynuować pełne entuzjazmu pochwały przez cały czas trwania wycieczki.
W większości wielkich miast centralne place są centrami lokalnej kultury i aktywności, ale centralny plac Kim Ir Sena w Pjongjangu jest wyjątkiem. Często dziwnie pusty, plac otoczony jest imponującymi budynkami, w tym Wielką Biblioteką Ludową. Budynek w stylu socjalistycznym łączy w sobie elementy tradycyjnej architektury koreańskiej, a 30 milionów książek jest obsługiwanych przez systemy taśmociągów i surowych bibliotekarzy. Czytanie zagranicznych publikacji wymaga specjalnego zezwolenia, a nie znajdziesz tu żadnych północnokoreańskich książek starszych niż 15 lat. Zostały one zakazane przez partię na rzecz historycznych przeróbek.
Podobnie jak większość reszty miasta, Studia Filmowe w Pjongjangu są często niepokojąco puste. Ten ogromny kompleks to fabryka propagandy, która każdego roku produkuje około 20 filmów antyamerykańskich i antyjapońskich. Wjedź pod górę, aby przespacerować się po dużych planach filmowych, gdzie odtworzono typowe starożytne koreańskie miasteczka obok chińskich ulic z lat 30. XX wieku i japońskich wiosek. Plan filmowy przedstawiający Koreę Południową jest pełen oznak „moralnego rozluźnienia”, a europejska kolekcja zawiera dziwaczną gamę struktur, które sprawiają, że zastanawiasz się, czy projektanci kiedykolwiek postawili stopę na tym kontynencie. Jeśli będziesz mieć wyjątkowe szczęście, możesz zobaczyć film powstający podczas wizyty w studiach.
Pomnik Partii Pracy
Standardowe wycieczki po mieście często obejmują również przystanki w ZOO w Pjongjangu, Wieży Idei Dżucze, Wystawie Trzech Rewolucji, Pomniku Chollima, Łuku Triumfalnym, historycznej dzielnicy Pjongjangu oraz Pałacu Dzieci Mangyongdae, gdzie niezwykle utalentowane dzieci promieniują radością, wykonując gimnastykę, sztuki walki i muzykę dla odwiedzających. Przewodnicy chętnie zabierają również gości na wzgórze Moran, najbardziej zrelaksowany teren rekreacyjny w mieście, do Muzeum Założenia Partii, Muzeum Rewolucji Koreańskiej oraz Muzeum Wojny Wyzwoleńczej Ojczyzny. Tam dioramy żywo przedstawiają kluczowe bitwy wojny koreańskiej.