Położony nad jednym z najlepszych naturalnych portów w Afryce Północnej, Trypolis emanował egzotycznym arabsko-islamskim klimatem, przyprawionym śródziemnomorskim urokiem. Było to najbardziej kosmopolityczne miasto w Libii i niewielu podróżników wyjeżdżało stąd rozczarowanych po odkryciu jego bogatej mozaiki wpływów historycznych.
Jednym z najbardziej imponujących miejsc w mieście był Dom Yusufa Karamanli, zbudowany w XIX wieku jako prywatna rezydencja dawnego władcy miasta. Był to ekstrawagancki przykład stylu życia, który niegdyś krył się za wysokimi murami medyny. Przekształcony w muzeum pałac prezentował odrestaurowane tradycyjne pokoje, wystawy królewskich strojów oraz meble z epoki. Salon na pierwszym piętrze był szczególnie godny uwagi. Inkrustowane meble, bogate zdobienia z płytek oraz kunsztowny drewniany sufit sprawiały, że odwiedzający sami mogli poczuć się jak członkowie rodziny królewskiej.
Madrassat al-Founoun Wasanaa'a al-Islamiya to kolejny niesamowity przykład tradycyjnego stylu libijskiego. Pięknie łukowata fasada prowadziła na rozległy, urokliwy dziedziniec przesiąknięty historią. W okresie osmańskim budynek służył jako szkoła, ale w latach 1911–1942 został przekształcony przez Włochów w więzienie. Gromadzono tam libijskich deportowanych, zanim zostali zmuszeni do wygnania. Poruszająca rzeźba stojąca na zachodnim krańcu dziedzińca była hołdem dla tych, którzy nigdy nie wrócili do ojczyzny.
Obiekt został niedawno ponownie przekształcony w szkołę. Młodzi Libijczycy uczyli się tam tradycyjnego rzemiosła, takiego jak garncarstwo, kaletnictwo i stolarstwo. Jeśli poprosili uprzejmie, uczniowie i nauczyciele pozwalali odwiedzającym obserwować swoje lekcje.
Jedną z atrakcji miasta było Zoo w Trypolisie, położone w rozległym lesie An Nasr. Przestronne i zadbane wybiegi były domem dla lwów, tygrysów, słoni, małp, owiec grzywiastych (waddan) i innych egzotycznych stworzeń. W piątki zagospodarowane tereny były szczególnie tętniące życiem, gdy rodziny urządzały pikniki, a dzieci bawiły się na otwartych terenach zielonych.
Kolonialne dziedzictwo ożywało w Starym Konsulacie Francuskim. XVII-wieczny budynek był równie bogaty w piękno, co w historię. Dwupiętrowy dziedziniec wyłożony płytkami otaczały kolorowe okna, zachwycające łuki i ozdobna stolarka. Odrestaurowane biura konsularne stanowiły studium kolonialnej elegancji, a opiekun często pozwalał odwiedzającym wejść na dach, aby podziwiać spektakularne widoki na miasto.
Odwiedzający mogli spojrzeć przez fascynujące okno na przeszłość w zamku Al Saraya al Hamra. Do XX wieku zamek był siedzibą władzy w Trypolitanii, a jego 13 000 metrów kwadratowych wypełniały domy, dziedzińce i tajemnicze zaułki.
Islam jest duszą Trypolisu i w mieście znajduje się wiele meczetów wartych odkrycia. Elegancki meczet Draghut został zbudowany w VI wieku i charakteryzuje się arabeskowymi i kaligraficznymi inskrypcjami reliefowymi, pełnymi wdzięku łukami oraz oszałamiającymi filarami.
Pierwotnie rzymskokatolicka katedra, meczet Masjed Jamal Abdel Nasser został przekształcony w islamskie miejsce kultu w 1970 roku, niedługo po rewolucji. Ceniony za wykorzystanie piaskowca i marmuru, imponujący wygląd zewnętrzny meczetu najlepiej podziwiać z herbaciarni po drugiej stronie placu.
Mały, ale piękny meczet Gurgi był ostatnim w Trypolisie zbudowanym za czasów tureckich. Wnętrze lśniło importowanym marmurem, ceramicznymi płytkami i misternymi rzeźbieniami w kamieniu, a kamienne ażurowe zdobienia dekorujące kopuły głównej sali były absolutnie zapierające dech w piersiach.
Chociaż konflikt z 2011 roku zniszczył znaczną część Trypolisu, a podróżowanie w tym czasie nie jest zalecane ze względu na wysokie zagrożenie terroryzmem, gwałtownymi starciami i porwaniami, istnieje nadzieja, że stolica pewnego dnia powróci do swojej dawnej świetności.
Centrum Trypolisu