Wybielone miasto Algier to duży, tętniący życiem cel podróży na olśniewającym wybrzeżu Morza Śródziemnego. To tysiącletnie miasto było w XVI wieku kwitnącą bazą piratów, zanim później stało się cenionym francuskim centrum kolonialnym. Od czasu uzyskania przez Algierię niepodległości w 1962 roku, stolica jest kulturalnym, politycznym i gospodarczym centrum tego różnorodnego kraju, a obecnie stanowi największy port w północno-zachodniej Afryce.
Kasba jest główną atrakcją turystyczną miasta, założoną na ruinach fenickiej placówki handlowej. Ta położona na wzgórzu dzielnica rozkwitła później jako małe rzymskie miasto, rozciągające się w stronę morza. Dziś obszar ten wyróżnia się lśniącymi, wybielonymi domami, które wyglądają jak kostki cukru zaledwie kilka kroków od morza. Domy te nadały Algierowi przydomek „La Blanche”, czyli „białe miasto”, a w 1992 roku obszar ten został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Mimo tego uznania oraz objęcia Kasby przez rząd ochroną jako zabytku, dzielnica popadła w ruinę. Wąskie uliczki wiją się obok niszczejących dziedzińców, podupadających budynków i zarośniętych ogrodów pełnych chwastów.
Mimo to niektórym obszarom Kasby udaje się przetrwać, a nawet rozkwitać. Okolica jest szczególnie znana z dużego zagęszczenia zabytkowych meczetów, a teren wokół nich pozostaje niezwykle malowniczy. Meczet Ketchaoua, flankowany przez dwa minarety, został zbudowany w 1794 roku i jest najlepiej zachowanym obiektem tego typu. Inne godne uwagi meczety w okolicy, które warto odwiedzić, to Meczet El Kebir oraz Meczet el Djedid.
W Kasbie znajduje się również jedna z najwspanialszych dawnych rezydencji miasta, Dar Hassan Pacha. Nazwana na cześć pierwotnego właściciela, XVIII-wiecznego władcy, rezydencja charakteryzuje się ozdobnymi sztukateriami, kolorowymi sufitami z malowanego drewna i pięknymi płytkami ściennymi.
Kolejnym interesującym miejscem w Algierze jest Pomnik Męczenników, poświęcony mieszkańcom poległym podczas wojny o niepodległość. Ten ikoniczny betonowy monument składa się z trzech przypominających palmy sekcji, które łączą się pośrodku i osiągają wysokość ponad 90 metrów. Stylizowane palmy zwieńczone są wieżyczką w stylu islamskim o wysokości około 7,5 metra, zakończoną kopułą. Pod każdą palmą stoi posąg żołnierza, a pomnik spoczywa na esplanadzie, na której znajduje się wieczny płomień, amfiteatr i krypta.
Pod Pomnikiem Męczenników znajduje się Narodowe Muzeum Moudjahid, poświęcone walce z kolonializmem. Szczegółowe wystawy prowadzą zwiedzających przez oś czasu kolonializmu i ruchu niepodległościowego, począwszy od francuskiej inwazji w 1830 roku. Informacje pisemne są w języku arabskim, ale ogólny przekaz wystaw jest łatwy do zrozumienia. Najniższy poziom muzeum to sanktuarium, w którym wymagana jest cisza, a w kaplicy wyryto wersety z Koranu.
Pobliskie Muzeum Prehistorii i Etnografii Bardo w zachwycający sposób przybliża wczesną historię i etnografię Algierii. Bogata kolekcja obejmuje neolityczne kamienie i ceramikę, prehistoryczne naskalne ryciny, wspaniałe skamieliny oraz starożytne artefakty miejskie. Górny dziedziniec jest szczególnie zachwycający, oferując bujne ogrody i chłodzący basen, który przynosi upragnioną ulgę w gorące dni.
Ponad zgiełkiem miasta wznosi się Notre Dame d'Afrique, bazylika inspirowana stylem bizantyjskim, w której znajduje się figura Najświętszej Marii Panny. Za zgodą papieża figura została ukoronowana jako „Królowa Afryki” w 1876 roku, a kościół pozostaje miejscem pielgrzymek wiernych.
Wybrzeże Algieru