Duszanbe, jedno z najbardziej atrakcyjnych miast w całej Azji Środkowej, położone jest na tle gór i usiane neoklasycystycznymi budynkami w pastelowych kolorach oraz wysadzanymi drzewami alejami. Niegdyś uważana za jeden z najniebezpieczniejszych obszarów w regionie, tadżycka stolica rozkwita obecnie jako jedno z najprzyjemniejszych miast.
Narodowe Muzeum Starożytności (Bekhzod National Museum) oferuje znakomite wprowadzenie do historii i kultury Tadżykistanu. Znajdują się tam wszystkie standardowe wystawy, szczegółowo opisujące etnografię, historię, sztukę i archeologię kraju, jednak prawdziwą atrakcją jest kolekcja minbarów i mihrabów z Istarawszanu. Te elementy – kazalnica meczetowa oraz nisza wskazująca kierunek Mekki – stanowią zachwycające przykłady wzornictwa islamskiego. Innym szczególnie interesującym obiektem jest ogromny obraz przedstawiający Lenina i uciskane kobiety świata stojące razem na Placu Czerwonym w Moskwie. Na drugim piętrze znajduje się mrożąca krew w żyłach rekonstrukcja więzienia, a trzecie piętro mieści doskonałą kolekcję prezydencką i radziecką.
Najlepszym muzeum w kraju jest Muzeum Starożytności Narodowych. Obszerna kolekcja koncentruje się głównie na grecko-baktryjskich stanowiskach w Kobadijonie i Tachti-Sangin, ale znajduje się tam również interesująca wystawa sogdyjskich malowideł ściennych. Inne atrakcje to posąg Buddy z Adżina-Tepa oraz rękojeść i pochwa z VI wieku w kształcie gryfa. Budda pochodzi z epoki Kuszanów i jest największym tego typu obiektem w Azji Środkowej. Zwiedzający mogą zobaczyć 12-metrowy posąg, jednak przed wejściem do pomieszczenia muszą założyć na buty plastikowe ochraniacze.
Centrum aktywności handlowej Duszanbe, bazar Barakat, tętni życiem. Odwiedzający mogą poczuć ducha stolicy w zadaszonych alejkach i na straganach, gdzie sprzedaje się wszystko: od płaszczy i elektroniki po haftowane sukienki i cekinowe czapki. Bazar to także świetne miejsce na spróbowanie tradycyjnych tadżyckich potraw, takich jak plow (ryż z tartą rzepą) oraz non – płaski chleb często posypywany suszonymi słonymi serami.
Islam jest oficjalną religią Tadżykistanu, jednak w stolicy widać zaskakująco niewiele jego przejawów. Meczet i medresa Hadżi Jakuba są najbardziej widoczne dzięki swojej polerowanej złotej kopule i minaretowi zwieńczonemu półksiężycem, który góruje nad okolicznymi budynkami. Nazwany na cześć tadżyckiego przywódcy religijnego, który przebywał na wygnaniu w Afganistanie, meczet jest otwarty dla zwiedzających poza godzinami wspólnych modlitw. Kobiety mogą odwiedzać jedynie bujny dziedziniec, natomiast mężczyźni mogą zwiedzać cały kompleks wewnątrz i na zewnątrz.
Perska przeszłość Tadżykistanu jest najbardziej widoczna w budynku Związku Pisarzy w centrum miasta. Budynek, ozdobiony niczym średniowieczny zamek, posiada rzeźbione w kamieniu postacie Omara Chajjama, Sadriddina Ajniego, Ferdousiego i innych sławnych pisarzy ze świata perskiego.
W centrum miasta stał niegdyś pomnik Lenina, który został zastąpiony monumentem Ismaila Samaniego, tadżyckiego emira z X wieku. Samani jest uznawany za ojca narodu tadżyckiego, a górujący nad miastem złoty pomnik jest dla mieszkańców powodem do wielkiej dumy.
Inne miejsca warte odwiedzenia w stolicy to pomnik Rudakiego, Park Zwycięstwa, Muzeum Instrumentów Muzycznych Gurmindż, Twierdza Hisar, Muzeum Archeologii oraz Rohat Chajchona – stara herbaciarnia uwielbiana za swoją fantazyjną architekturę.