Rezydentura w Monako

Monako przyznaje prawo pobytu za pomocą dokumentu zwanego carte de séjour. Nie ma tu programu inwestycyjnego, wpłaty na rzecz rządu ani minimalnej kwoty kapitału zapisanej w prawie. Księstwo prosi o dwie rzeczy: miejsce do życia na swoich 2,08 kilometra kwadratowego oraz dowód na to, że potrafisz się tam utrzymać.

Kto potrzebuje pozwolenia

  • Każda osoba powyżej 16 roku życia, która zamierza mieszkać w Monako dłużej niż trzy miesiące w roku
  • Zasada ta dotyczy obywateli każdego kraju, w tym Unii Europejskiej
  • Posiadanie nieruchomości w Monako samo w sobie nie daje prawa do mieszkania tam
  • Dzieci poniżej 16 roku życia otrzymują dokument podróży dla cudzoziemców zamiast pozwolenia
  • Członkowie rodziny składają wnioski osobno, w tym małżonkowie i dzieci

Podstawą prawną jest konwencja francusko-monakijska z 18 maja 1963 roku oraz rozporządzenie suwerenne nr 3.153 z 19 marca 1964 roku. Systemem zarządza sekcja rezydentów w dyrekcji bezpieczeństwa publicznego.

Dwa warunki

Zakwaterowanie w Monako

  • Podpisana umowa najmu, zwykle na co najmniej rok
  • Lub akt własności nieruchomości na własne nazwisko
  • Lub pismo i dowód własności od bliskiego spokrewnionego, z którym będziesz mieszkać
  • Lub funkcja dyrektora w firmie z Monako, która posiada tę nieruchomość
  • Mieszkanie musi być wystarczająco duże dla wszystkich osób wymienionych we wniosku

Samodzielność finansowa

  • Umowa o pracę w Monako, lub
  • Dowód dochodów z działalności gospodarczej, lub
  • Emerytura lub renta, lub
  • Zaświadczenie z banku posiadającego licencję w Monako potwierdzające zdeponowanie środków

Ścieżka bankowa jest popularna wśród wnioskodawców, którzy nie będą pracować na miejscu. Banki w Monako zazwyczaj oczekują depozytu w granicach od 500 000 euro do 1 000 000 euro przed wydaniem zaświadczenia. Kwota ta wynika z praktyki bankowej, a nie z prawa monakijskiego, a każdy bank ustala własny próg w zależności od profilu wnioskodawcy. Koszty opisano w artykule koszty życia w Monako.

Wniosek krok po kroku

  1. Uzyskaj wizę wjazdową, dotyczy tylko osób spoza EOG. Monako nie wydaje własnych wiz. Wystąp o długoterminową wizę typu D do Monako za pośrednictwem francuskiego konsulatu w kraju zamieszkania. Obywatele Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Szwajcarii pomijają ten krok.
  2. Otwórz konto bankowe. Banki w Monako przeprowadzają dokładne sprawdzenie źródła pochodzenia majątku przed przyjęciem klienta. Ten etap decyduje o większości wniosków i trwa dłużej niż samo pozwolenie.
  3. Zapewnij sobie zakwaterowanie. Podpisz umowę najmu lub sfinalizuj zakup. Adres trafia do wniosku.
  4. Skompletuj dokumenty. Wymienione poniżej.
  5. Złóż dokumenty w sekcji rezydentów. Biuro znajduje się pod adresem 3 rue Louis Notari, a wizyty są zalecane.
  6. Weź udział w rozmowie. Na tym etapie pobierane są odciski palców i zdjęcia.
  7. Odbierz kartę. Rozpatrzenie wniosku trwa od dwóch do czterech tygodni od skompletowania dokumentów. Cała procedura wraz z wizą trwa zwykle od dwóch do trzech miesięcy.

Dokumenty

  • Ważny paszport oraz wiza typu D, jeśli jest wymagana
  • Akt urodzenia oraz akt małżeństwa, jeśli dotyczy
  • Zaświadczenie o niekaralności z każdego kraju, w którym mieszkałeś w ciągu ostatnich pięciu lat
  • Umowa najmu lub akt własności nieruchomości
  • Zaświadczenie z banku, umowa o pracę lub dowód dochodów
  • Dowód posiadania ubezpieczenia zdrowotnego
  • Zdjęcia paszportowe

Dokumenty w językach innych niż francuski zazwyczaj wymagają tłumaczenia przysięgłego. Zagraniczne dokumenty stanu cywilnego mogą wymagać apostille.

Trzy karty

Carte de séjour temporaire

  • Ważna przez rok
  • Odnawialna co rok przez maksymalnie trzy lata
  • Pozwolenie podstawowe dla każdego nowego rezydenta
  • Wymaga obecności w Monako przez trzy miesiące w roku

Carte de séjour ordinaire

  • Ważna przez trzy lata
  • Dostępna po trzech latach posiadania kart tymczasowych
  • Odnawialna raz na kolejne trzy lata

Carte de séjour privilégiée

  • Ważna przez dziesięć lat
  • Dostępna po dziesięciu latach nieprzerwanego pobytu
  • Odnawialna bezterminowo
  • Wymaga przebywania w Monako przez co najmniej 183 dni w roku

Istnieje osobna karta dla małżonka obywatela Monako, wydawana na innych warunkach.

Obywatelstwo a różnice

Najprostsza ścieżka

  • Obywatele Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Szwajcarii nie potrzebują wizy. Dowód osobisty lub paszport wystarczą do wjazdu, a procedura zaczyna się bezpośrednio w Monako
  • Osoby legalnie mieszkające już we Francji przenoszą swoje akta zamiast zaczynać w zagranicznym konsulacie

Dodatkowe kroki

  • Każdy obywatel spoza EOG musi najpierw przejść procedurę w konsulacie Francji, co dodaje miesiące i drugi organ
  • Wnioskodawcy z jurysdykcji znajdujących się na międzynarodowych listach szarych lub czarnych stykają się z dokładniejszą weryfikacją w banku, a odmowa założenia konta kończy sprawę przed trafieniem do Sûreté Publique

Ograniczenia

  • Obywatele Iranu, Rosji i Białorusi stykają się z ograniczeniami, a kontrole zgodności z sankcjami wydłużają czas rozpatrywania wniosków
  • Osoby objęte indywidualnymi sankcjami międzynarodowymi nie mogą zostać przyjęte jako klienci przez bank w Monako, co praktycznie zamyka tę drogę
  • Osoby wcześniej wydalone z Księstwa mają zakaz wjazdu

Stanowisko Francji

Obywatele Francji składają wnioski bezpośrednio i nie potrzebują wizy typu D, więc wjazd jest prosty. Kwestia podatkowa taka nie jest. Zgodnie z konwencją z 1963 roku Francja opodatkowuje swoich obywateli mieszkających w Monako od dochodów z całego świata tak, jakby nigdy nie wyjechali, z wąskim wyjątkiem dla tych, którzy mogli udowodnić pięć lat zwykłego pobytu w Monako na dzień 13 października 1962 roku. Szczegóły znajdują się w artykule podatki w Monako.

Praca w Monako

  • Zatrudnienie wymaga pozwolenia na pracę osobnego niż pozwolenie na pobyt
  • Pracodawca składa wniosek i musi wykazać, że na dane stanowisko nie było dostępnego obywatela Monako ani lokalnego kandydata
  • Pierwszeństwo w zatrudnieniu obowiązuje w określonej kolejności: najpierw obywatele Monako, a potem mieszkańcy sąsiednich gmin we Francji
  • Założenie firmy w Monako wymaga wcześniejszej zgody rządu, co stanowi osobną procedurę

Utrzymanie pozwolenia

  • Odnowienie wymaga aktualnego dowodu zakwaterowania i aktualnego dowodu posiadania środków
  • Urząd szuka dowodów faktycznego zamieszkiwania, w tym rachunków za media, opłat za czynsz i lokalnych wydatków
  • Dłuższa nieobecność grozi odmową przy odnowieniu
  • Pozwolenie na pobyt to nie to samo co certyfikat rezydencji podatkowej. Samo pozwolenie nie kończy obowiązków podatkowych w innym kraju

Obywatelstwo

  • Naturalizacja wymaga co najmniej dziesięciu lat nieprzerwanego pobytu po ukończeniu 18 roku życia
  • Wnioskodawcy muszą wykazać znajomość języka francuskiego, odpowiednie zakwaterowanie i rzeczywistą integrację
  • Ministerstwo sprawiedliwości rozpatruje sprawę, a decyzję podejmuje książę panujący
  • Zgoda zdarza się rzadko, a dotychczasowe obywatelstwa trzeba zazwyczaj zrzec się
  • Nie istnieje inwestycyjny sposób na uzyskanie obywatelstwa

W przypadku jurysdykcji, które przyznają pobyt lub obywatelstwo na innych warunkach, zobacz artykuł kraje o niskich podatkach.

We use a single analytics cookie to improve your experience on the site.  Learn more